Dlaczego tylna grupa uda uszkadza się przy sprincie
Mięsień dwugłowy uda pracuje najciężej w końcowej fazie wykroku, tuż przed postawieniem stopy na ziemi. Jest wtedy rozciągany i jednocześnie hamuje ruch podudzia – czyli pracuje ekscentrycznie, przy dużej długości i dużej sile. Jeśli w tym momencie mięsień jest zmęczony albo po prostu za słaby w tym zakresie, dochodzi do przerwania części włókien. Dlatego urazy zdarzają się najczęściej przy sprincie, na końcu meczu i w okresach nagłego wzrostu pracy szybkościowej.
To także tłumaczy wysokie ryzyko nawrotów. Ból mija po kilkunastu dniach, zawodnik wraca na boisko, ale deficyt siły w dużych długościach mięśnia zostaje – i przy pierwszym mocnym przyspieszeniu historia się powtarza.
Terapia i sala treningowa w jednym miejscu
Gabinet działa w klubie ZONE Fitness przy Al. Jerozolimskich 200, Warszawa Włochy. Po części manualnej przechodzimy prosto na salę, gdzie mamy do dyspozycji wyciągi, sztangi, ławki i przestrzeń do pracy biegowej. Przy urazie tylnej grupy uda to praktyczna różnica: ćwiczenia ekscentryczne wymagają konkretnego sprzętu i kontroli techniki, a nie zestawu rysunków do wykonania w domu.
Przez ponad 15 lat pracy prowadziliśmy zawodowych sportowców i reprezentantów Polski w dyscyplinach zespołowych, gdzie urazy tylnej grupy uda to jedna z najczęstszych przyczyn absencji. Ten sam schemat postępowania stosujemy u osób trenujących amatorsko.
Kiedy można wrócić do pełnych treningów
O powrocie nie decyduje sam brak bólu. Sprawdzamy siłę zginaczy kolana w porównaniu z drugą nogą, reakcję na testy w wydłużonej pozycji mięśnia oraz to, jak noga znosi kolejne poziomy prędkości biegu. Dopiero gdy te elementy są powtarzalne, wracamy do treningu bez ograniczeń. Praca ekscentryczna zostaje jednak w planie na stałe – to najskuteczniejsza znana profilaktyka nawrotów w tej grupie mięśniowej.
Czego możesz się spodziewać na wizycie
Zaczynamy od wywiadu – okoliczności urazu, moment, w którym pojawił się ból, wcześniejsze problemy z tą nogą. Potem badamy bolesność uciskową, zakres ruchu i siłę w kilku pozycjach, żeby ocenić skalę uszkodzenia i wykluczyć sytuacje wymagające konsultacji lekarskiej. Na tej samej wizycie prowadzimy terapię i przekazujemy plan na pierwsze dni.
Kolejne spotkania to głównie praca nad siłą i stopniowe zwiększanie prędkości biegu. Jeśli problem jest częścią szerszego obrazu przeciążeń, zajmujemy się też pozostałymi ogniwami – biodrem, łydką czy ścięgnem Achillesa. Więcej o podejściu do zawodników znajdziesz na stronie fizjoterapii sportowej.